امسلمه ، همسر پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله مىگويد : اين حقيقت در زندگى من تجلى كرد . هنگامى كه ابوسلمه ( همسر من كه مرد بسيار شريفى بود ) از دنيا رفت من جملهء « إِنَّا للَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ » را ( مطابق دستور پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ) گفتم سپس پيش خود فكر كردم مگر كسى مثل ابوسلمه پيدا مىشود كه خدا به من بدهد ؟ اما چيزى نگذشت كه خداوند افتخار همسرى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله را به من داد . « 1 »
از سوى ديگر به برادران دينى و نزديكان و بستگان دستور مىدهد كه با سخنان محبّتآميز و ابراز همدردى ، فشار مصيبت را از مصيبتزده كم كنند ؛ در حديثى كه مرحوم نورى آن را در مستدركالوسائل آورده است مىخوانيم :
فرزندى از معاذ بن جبل از دنيا رفت . او بسيار ناراحت شد . اين مطلب به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله رسيد . حضرت نامهء پرمعنايى براى او نوشت به اين مضمون : « بسم اللَّه الرحمن الرحيم ، از محمد رسول خدا به سوى معاذ بن جبل . سلام بر تو . حمد مىكنم خدايى را كه معبودى جز او نيست . اما بعد . خداوند متعال اجر و پاداش عظيم و صبر به تو عنايت كند و به ما و تو شكر را روزى فرمايد . ( بدان ) جان ما و خانوادهء ما و اموال و اولاد ما از مواهب گواراى الهى است و عاريتهايى است كه به نزد ما سپرده شده است . انسان مدت معينى از آن بهره مىگيرد و ( خداوند ) در وقت معينى آن را مىگيرد سپس بر ما واجب كرده شكر آن را به هنگامى كه مىدهد و صبر را هنگامى كه مبتلا مىسازد و مىگيرد ترك نكنيم . پسرت از مواهب گواراى الهى و عاريتهايى بود كه خدا به تو داده بود . مدتى با او مسرور بودى سپس او را در برابر پاداش فراوان از تو گرفت . پاداش او همان درود و رحمت و هدايت الهى است اگر صبر و شكيبايى را پيشه كنى . مبادا دو مصيبت الهى را براى خود بپذيرى ( مصيبت از دست دادن فرزند و مصيبت از بين رفتن
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 79 ، ص 132