دربارهء اهميت سكوت همين بس كه در حديثى كه در كتاب شريف كافى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده است مىخوانيم :
« جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْصِنِي فَقَالَ احْفَظْ لِسَانَكَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْصِنِي قَالَ احْفَظْ لِسَانَكَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْصِنِي قَالَ احْفَظْ لِسَانَكَ وَيْحَكَ وَهَلْ يَكُبُّ النَّاسَ عَلَى مَنَاخِرِهِمْ فِي النَّارِ إِلَّا حَصَائِدُ أَلْسِنَتِهِمْ ؛
مردى خدمت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آمده عرض كرد : اى رسول خدا ! توصيهاى به من كنيد . فرمود : زبانت را حفظ كن . بار ديگر عرض كرد : اى رسول خدا ! به من توصيهاى بفرماييد و حضرت همان كلام را تكرار كرد . بار سوم نيز همين درخواست را ذكر كرده و پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله او را به حفظ زبان توصيه كرد و افزود : واى بر تو . آيا جز آنچه فرآوردهء زبان مردم است آنها را با صورت در آتش دوزخ فرو مىافكند ؟ » . « 1 »
اشاره به اينكه بيشترين عامل گرفتارى انسانها در قيامت فرآوردههاى زبان آنهاست .
اينكه مىفرمايد : « با صورت در آتش دوزخ انداخته مىشوند » علاوه بر اينكه بدترين شكل افتادن در دوزخ است ، به سبب آن است كه زبان و دهان انسان در صورت اوست و عامل اصلى گناه ، پيش از بقيهء جسم انسان ، در آتش افكنده مىشود .
در حديث ديگرى از همان حضرت جملهء تكاندهندهء ديگرى آمده است ، مىفرمايد :
« مَنْ لَمْ يَحْسُبْ كَلامَهُ مِنْ عَمَلِهِ كَثُرَتْ خَطَايَاهُ وَحَضَرَ عَذَابُهُ ؛
كسى كه سخنش را جزء اعمالش حساب نكند ( و بىپروا هرچه بر سر زبانش آمد بگويد ) خطاهايش زياد مىشود و مجازاتش حاضر مىگردد » . « 2 »
مشكل مهم در آفات و گناهان زبان اين است كه غالباً در ارتباط با حقوق
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 115 ، ح 14
( 2 ) . همان ، ح 15