شرح و تفسير شش نكتهء آموزنده
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانهاش به شش نكته اشاره مىكند كه هركدام اندرز گرانبهايى است و در ابتدا چنين به نظر مىرسد كه اين نكات ، مستقل از يكديگرند ؛ ولى با دقت مىتوان رابطهاى در ميان آنها يافت . نخست مىفرمايد :
« طمع ( انسان را ) به سرچشمهء آب وارد مىكند و او را تشنه بازمىگرداند » ؛
( وقال عليه السلام : إِنَّ الطَّمَعَ مُورِدٌ غَيْرُ مُصْدِرٍ )
. زيرا شخص طمعكار غالباً دنبال چيزى مىرود كه در دسترس او قرار نخواهد گرفت ؛ ولى طمع ، او را به هوس مىاندازد كه به آن برسد و به اشتباه ، آن را دستيافتنى مىپندارد ؛ اما همچون كسى كه به سراغ آب مىرود ولى با سراب روبرو مىشود ، ناكام بازمىگردد .
در دومين نكته مىفرمايد : « طمع ، ضامنى است كه وفا نمىكند » ؛
( وَضَامِنٌ غَيْرُ وَفِيٍّ )
. زيرا طمع ، شخص طمعكار را به دنبال خواستههايش مىفرستد ، همان خواستههايى كه دستنيافتنى است و آن را براى طمعكار تضمين مىكند ؛ ولى همانند ضامنى كه به قول خود وفا نمىكند ، طمعكار را محروم و ناكام رها مىسازد .
در سومين نكته مىفرمايد : « بسيار شده است كه نوشندهء آب پيش از آنكه