و زيانكارتر است و چه بسيارند افرادى كه مشمول نعمت ( الهى ) هستند ؛ اما اين نعمت مقدمهء بلاى هلاكت ايشان محسوب مىشود و چه بسيارند افرادى كه در بلا و سختى قرار دارند اما اين بلا وسيلهاى براى آزمايش و تكامل آنهاست . بنابراين اى كسى كه مىخواهى از اين گفتار بهرهگيرى ! بر شكرت بيفزا و از شتاب ( براى به دست آوردن دنيا ) بكاه وهنگامى كه به آخرين حد روزى خود مىرسى قانع باش . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
مرحوم خطيب در كتاب مصادر مىگويد : سيّد رضى رحمه الله اين گفتار نورانى را از كلام مشروحى كه در يكى از خطب اميرمؤمنان عليه السلام آمده است و ابن شعبهء حرانى آن را در تحف العقول نقل كرده اخذ نموده است . از كلام او چنين استفاده مىشود كه آنچه را مرحوم سيّد رضى در اينجا و در خطبهء 153 آورده همه در يك خطبه بوده و سيّد رضى رحمه الله از آن گزينش نموده است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 221 ) .
اضافه بر اين كلينى رحمه الله نيز در كتاب كافى اين حديث شريف را با تفاوتها و اضافاتى آورده است ( كافى ، ج 5 ، ص 81 ، ح 9 )