همين مسير غلط را مىپيمايند و گمان مىكنند در طريق تقوا و پرهيزكارى گام گذاشتهاند .
نكته معرفى چند چهره
در مقدمهء اين كلام حكيمانه ، نام « حارث بن حوط » كه در بعضى از نسخ به جاى « حوط » ، « خوط » آمده به چشم مىخورد . او فرد ناشناسى است و در كتب رجال كمتر دربارهء او سخن گفتهاند . همين مقدار معلوم است كه در داستان جنگ جمل بىطرفى را برگزيد و به كار « سعد بن ابى وقاص » و « عبداللَّه بن عمر » استناد جست كه اميرمؤمنان عليه السلام آن پاسخ دندانشكن را به او داد .
مرحوم علامهء « نمازى » در مستدرك رجال الحديث مىنويسد : او از اصحاب اميرمؤمنان عليه السلام ؛ ولى آدم نادرست و نكوهيدهاى بود .
اما « سعد بن مالك » ( كه در متن بالا به اشتباه « سعيد بن مالك » ذكر شده ، همان « سعد بن ابى وقاصِ » معروف است كه نام پدرش مالك بود و به دليل رشادتهايى كه در فتح قادسيه از خود نشان داد در تاريخ اسلام مشهور شد و به همين جهت ، عمر او را به عنوان يك نفر از شوراى شش نفرى خود براى انتخاب خليفهء بعدى برگزيد ؛ ولى هنگامى كه مردم با اميرمؤمنان على عليه السلام بيعت كردند ، از بيعت با آن حضرت خوددارى كرد و گوشهنشينى را انتخاب نمود . البته بعد از اميرمؤمنان عليه السلام با معاويه نيز رابطهء خوبى نداشت و بعضى از فضايل على عليه السلام را آشكارا بيان مىكرد . از جمله هنگامى كه معاويه نامهاى به او و « عبداللَّه بن عمر » و « محمد بن مسلمه » در زمان حيات اميرمؤمنان على عليه السلام نوشت و آنها را به يارى خود براى خونخواهى عثمان طلبيد ، هركدام به او پاسخى دادند و « سعد بن ابى وقاص » اشعارى در پاسخ او نوشت كه بعضى از آن چنين است :