شرح و تفسير نخست حق را بشناس سپس پيروانش را
بعضى گفتهاند : ( شخصى به نام ) « حارث بن حوط » ( كه از ياران آن حضرت عليه السلام محسوب مىشد ولى راه خطا را مىپيمود ) خدمت حضرت آمد و عرض كرد : شما فكر مىكنيد من هم لشكر جمل را گمراه مىدانم ؟ ( چنين نيست ) » ؛
( وَقِيلَ إنَّ الْحارِثَ بْنَ حُوطٍ أتاهُ فَقالَ : أَتَراني أَظُنُّ أصْحابَ الْجَمَلِ كانُوا عَلى ضَلالَةٍ ؟ )
. امام عليه السلام فرمود : « اى حارث ! تو به زير دست خود نگاه كردى نه به بالاى سرت به همين دليل حيران و سرگردان شدى ( اگر به من و جمعيت مهاجران و انصار پيامبر صلى الله عليه و آله نگاه مىكردى در شناخت حق گرفتار سرگردانى نمىشدى ) تو حق را نشناختى تا كسانى را كه به سراغ حق آمدهاند بشناسى . باطل را نيز نشناختهاى تا كسانى را كه به سراغ باطل رفتهاند شناسايى كنى » ؛
( يَا حَارِثُ ، إِنَّكَ نَظَرْتَ تَحْتَكَ وَلَمْ تَنْظُرْ فَوْقَكَ فَحِرْتَ ! إِنَّكَ لَمْ تَعْرِفِ الْحَقَّ فَتَعْرِفَ مَنْ أَتَاهُ ، وَلَمْ تَعْرَفِ الْبَاطِلَ فَتَعْرِفَ مَنْ أَتَاهُ )
. حارث ( براى تبرئهء خود ) گفت : « من همراه سعيد بن مالك ( سعد بن مالك ، مشهور به سعد ابى وقاص ) و عبد اللَّه بن عمر كنارهگيرى مىكنم ( و بىطرف مىمانم ) » ؛
( فَإِنّي أعْتَزِلُ مَعَ سَعيدِ بْنِ مالِكٍ وَعَبْدِاللَّهِ بْنِ عُمَرَ )
. امام عليه السلام فرمود : « سعيد ( سعد ) و عبداللَّه بن عمر حق را يارى نكردند و باطل را