5 و فى حديثه عليه السلام إِنَّ الْإِيمَانَ يَبْدُو لُمْظَةً في الْقَلْبِ ، كُلَّمَا ازْدَادَ الْإِيْمَانُ ازْدَادَتِ اللُّمْظَةُ .
امام عليه السلام فرمود :
ايمان ، نخست به صورت نقطهء سفيد و درخشانى در دل آشكار مىشود و هرقدر ايمان افزايش مىيابد آن نقطهء سفيد و نورانى گستردهتر مىشود . « 1 »
سيّد رضى رحمه الله ( در تفسير اين كلام شريف ) مىگويد :
« لُمْظَة » چيزى مانند يك نقطهء سفيد است ( و اين تعبيرى است بسيار زيبا و فصيح ) و به همين جهت به اسبى كه بر لبش نقطهء سفيدى باشد « المظ » مىگويند .
( وَاللُّمْظَةُ مِثْلُ النُّكْتَةِ أَوْ نَحْوِها مِنَ الْبَياضِ . وَمِنْهُ قيلَ : فَرَسٌ ألْمَظُ ، إذا كانَ بِجَحْفَلَتِهِ شَيْءٌ مِنَ الْبَياضِ )
.
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
از جمله كسانى كه اين كلام شريف را در آثار خود آوردهاند ، هروى در الجمع بين الغريبين است آنگونه كه ابن اثير در نهايه از او در مادهء « لَمَظَ » نقل كرده و ابونصر سراج ( متوفاى 378 ) در اللمع و همچنين ابو طالب مكى ( متوفاى 386 ) در قوت القلوب است كه آن را به صورت گستردهترى آورده است و ما آن را در شرح و تفسير اين كلام خواهيم آورد . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 208 )