در مورد سخنچينى نيز روايات فراوانى وارد شده و نسبت به آن هشدار شديدى در اين روايات ديده مىشود . در حديثى كه در غررالحكم از اميرمؤمنان على عليه السلام نقل شده مىفرمايد :
« إيّاكَ وَالنَّمِيمَةِ فَإنَّها تَزْرَعُ الضَّغينَةَ وَتُبْعِدُ عَنِ اللَّهِ وَالنّاسِ
؛ از سخنچينى بپرهيز كه بذر عداوت مىافشاند و انسان را از خدا و مردم دور مىسازد » . « 1 »
در حديث ديگرى كه از امام صادق عليه السلام در پاسخ نامهء « نجاشى » والى اهواز نوشته و « شهيد ثانى » در كتاب الغيبة آن را مسنداً نقل كرده ، آمده است :
« إِيَّاكَ وَالسُّعَاةَ وَأَهْلَ النَّمَائِمِ فَلَا يَلْتَزِقَنَّ بِكَ أَحَدٌ مِنْهُمْ وَلَا يَرَاكَ اللَّهُ يَوْماً وَلَا لَيْلَةً وَأَنْتَ تَقْبَلُ مِنْهُمْ صَرْفاً وَلَا عَدْلًا فَيَسْخَطَ اللَّهُ عَلَيْكَ وَيَهْتِكَ سِتْرَكَ
؛ از سخنچينان و اهل نميمه بپرهيز . نبايد احدى از آنها به دستگاه تو راه يابند و مبادا خداوند تو را روز يا شبى ببيند كه از آنها سخنى مىپذيرى كه سبب مىشود بر تو خشمگين شود و پردهء تو را به درد » . « 2 »
اين سخن را با حديث پر از تأكيدى از رسول خدا صلى الله عليه و آله پايان مىدهيم كه فرمود :
« أَ لَاأُنَبِّئُكُمْ بِشِرَارِكُمْ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْمَشَّاءُونَ بِالنَّمِيمَةِ الْمُفَرِّقُونَ بَيْنَ الْأَحِبَّةِ الْبَاغُونَ لِلْبُرَآءِ الْمَعَايِبَ
؛ آيا بدترين افراد شما را به شما معرفى نكنم ؟ عرض كردند : آرى اى رسول خدا . فرمود : آنهايى كه پيوسته سخنچينى مىكنند و در ميان دوستان جدايى مىافكنند و براى بىگناهان عيب مىتراشند » . « 3 »
بسيار مىشود كه دوستان پى به خيانت سخنچين مىبرند و با هم صلح و آشتى مىكنند و در اين ميان سخنچين بدبخت شرمسار مىشود و به گفتهء سعدى :
كنند اين و آن خوش دگر باره دل * وى اندر ميان شوربخت و خجل
هامش
( 1 ) غررالحكم ، ح 2663 .
( 2 ) بحار الانوار ، ج 74 ، ص 191 ، ح 11 .
( 3 ) كافى ، ج 2 ، ص 369 ، ح 1 .