شرح و تفسير آغازگر جنگ نباش !
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه اندرز مهمى به فرزندش مىدهد و مىفرمايد :
« هرگز كسى را به مبارزه دعوت مكن ( و آغازگر جنگ مباش ) ولى اگر كسى تو را به مبارزه فراخواند اجابت كن ( و سستى در جهاد با دشمن مكن ) زيرا دعوت كننده به مبارزه ستمكار و ستمكار در هر حال مغلوب است » ؛
( لَا تَدْعُوَنَّ إِلَى مُبَارَزَةٍ ، وَإِنْ دُعِيتَ إِلَيْهَا فَأَجِبْ ، فَإِنَّ الدَّاعِيَ إِلَيْهَا بَاغٍ ، وَالْبَاغِيَ مَصْرُوعٌ )
. « مبارزة » به معناى جنگ تن به تن است و « باغى » به معناى ستمگر و « مصروع » به معناى شكستخوردهء بر زمين افتاده است .
شايد بعضى از شارحان چنين پنداشتهاند كه اين سخن اشاره به جنگهاى تن به تن در بيرون از دايرهء جهاد است در حالى كه هرگز چنين نيست . هرگاه كسى ما را در غير ميدان جهاد به مبارزه طلبد نه تنها پذيرش دعوت او مطلوب نيست بلكه حرام است ، زيرا القاى نفس در تهلكه است تنها جايى كه مىتوان دعوت به مبارزه را پذيرفت ميدان جهاد است ، زيرا در بسيارى از ميدانهاى جهاد در آغاز ، جنگهاى تن به تن انجام مىشد ؛ كسى از لشكر دشمن بيرون مىآمد و مبارز مىطلبيد ، ديگرى در برابر او قرار مىگرفت و سرانجام يكى از آن دو بر خاك مىافتاد . مسلمانان دستور داشتند آغازگر مبارزه در ميدانهاى جنگ نباشند ؛ ولى در صورتى كه كسى از لشكر دشمن در وسط ميدان قرار گرفت و مبارز طلبيد ،