233 و قال عليه السلام لِابْنِهِ الْحَسَنِ عليه السلام : لَا تَدْعُوَنَّ إِلَى مُبَارَزَةٍ ، وَإِنْ دُعِيتَ إِلَيْهَا فَأَجِبْ ، فَإِنَّ الدَّاعِيَ إِلَيْهَا بَاغٍ ، وَالْبَاغِيَ مَصْرُوعٌ .
امام عليه السلام به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود :
هرگز كسى را به مبارزه دعوت مكن ( و آغازگر جنگ مباش ) ولى اگر كسى تو را به مبارزه فراخواند اجابت كن ( و سستى در جهاد با دشمن مكن ) زيرا دعوت كننده به
مبارزه ستمكار و ستمكار در هر حال مغلوب است . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
به گفتهء خطيب در مصادر نهجالبلاغه همين معنا را جمعى از كسانى كه قبل يا بعد از مرحوم سيد رضى مىزيستهاند و بعضاً با تفاوتهايى نقل كردهاند از جمله ابن قتيبه در عيون الاخبار و مبرد در كامل وابن عبد ربه عقد الفريد آوردهاند و راغب نيز آن را در محاضرات و « اسامة بن منقذ » در لباب الالباب نقل نمودهاند . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 186 ) .
اضافه مىكنيم ابن حجر در كتاب فتح البارى اين حديث را با تفاوتهايى از اميرمؤمنان آورده كه به يقين از نهجالبلاغه نگرفته است . ( فتحالبارى ، ج 6 ، ص 109 ) .