209 و قال عليه السلام لَتَعْطِفَنَّ الدُّنْيَا عَلَيْنَا بَعْدَ شِمَاسِهَا عَطْفَ الضَّرُوسِ عَلَى وَلَدِهَا ، وَتَلَا عَقِيبَ ذَلِكَ : « وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ » .
امام عليه السلام فرمود :
دنيا همچون شتر بدخويى است كه بعد از چموشى به ما روى مىآورد و همچون شترى است كه دوشندهء شير را گاز مىگيرد تا شير را براى فرزندش نگهدارى كند ، سپس امام اين آيه را تلاوت فرمود : ما مىخواهيم بر مستضعفان زمين منت گذاريم و آنها را پيشوايان و وارثان آن قرار دهيم . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
خطيب رحمه الله در كتاب مصادر ذيل اين كلام حكيمانه چنين مىگويد : اين سخن از جمله خبرهاى غيبى آن حضرت است و به صورت متواتر از آن حضرت نقل شده و به همين دليل هر گروهى آن را مطابق مذهب خود تفسير كردهاند ؛ اماميه آن را اشاره به ظهور قائم منتظر مىدانند ، معتزله به طور ديگرى تفسير مىكنند و زيديه به گونهء ديگر . هرگاه اين سخن مشهور و متواتر نبود نيازى به اين تفسيرها و تأويلها نداشت ، خطى بر آن مىكشيدند و از آن مىگذشتند . سپس از مرحوم طبرسى در مجمع البيان نقل مىكند كه در روايت صحيح از اميرمؤمنان عليه السلام نقل شده كه فرمود : « وَالَّذي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَبَرَأَ النَّسَمَةَ لَتَعْطِفَنَّ الدُّنْيا إلى آخر » اين