127 و قال عليه السلام مَنْ قَصَّرَ فِي الْعَمَلِ ابْتُلِيَ بِالْهَمِّ ، وَلَا حَاجَةَ لِلَّهِ فِيمَنْ لَيْسَ لِلَّهِ فِي مَالِهِ وَنَفْسِهِ نَصِيبٌ .
امام عليه السلام فرمود :
كسى كه در عمل كوتاهى كند به اندوه گرفتار مىشود و خدا به كسى كه در مال و جانش نصيبى براى او ( جهت انفاق در راه خدا ) نيست اعتنايى ندارد . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
در كتاب مصادر آمده است كه بخش اول اين كلام حكمتآميز در تعدادى از كتب از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده است و اميرمؤمنان بخش ديگرى براى توضيح بر آن افزوده . خواه اين سخن از رسول خدا يا از اميرمؤمنان عليهما السلام باشد هر دو در واقع از يك سرچشمه مىجوشد . به علاوه اين سخن در غررالحكم نيز آمده است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 114 ) ولى آنچه در منابع مختلف ديديم ذيل اين كلام حكيمانه ( جملهء « و لا حاجة . . . » ) از پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله نيز نقل شده است از جمله كتاب كافى ، ج 2 ، 256 ، ح 21 .