193 و قال عليه السلام إِنَّ لِلْقُلُوبِ شَهْوَةً وَإِقْبَالًا وَإِدْبَاراً ، فَأْتُوهَا مِنْ قِبَلِ شَهْوَتِهَا وَإِقْبَالِهَا فَإِنَّ الْقَلْبَ إِذَا أُكْرِهَ عَمِيَ .
امام عليه السلام فرمود :
براى دلهاى ( آدميان ) علاقه و اقبال و ( گاه ) تنفر و ادبار است . هنگامى كه مىخواهيد كارى انجام دهيد از سوى علاقه و اشتياق وارد شويد ،
زيرا اگر قلب را مجبور به كارى كنند نابينا مىشود . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
جاحظ كه قبل از سيد رضى مىزيسته است بخش آخر اين كتاب نورانى را در كتاب خود به نام المائة المختارة و مبرد در كامل آورده است و تمام آن را آمدى در غرر الحكم با تفاوت مختصرى ذكر كرده است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 161 ) .