مىدانيم آهنگهاى موسيقى بر دو گونه است : آهنگ متناسب مجالس لهو و فساد و عياشى و هوسرانى است كه حرام است ، زيرا منشأ گناهان فراوان از جمله آلودگى به اعمال حرام جنسى است و تأثير مخربى روى اعصاب دارد و به تعبير ديگر همان تأثيرى را كه مواد مخدر از طريق تزريق يا نوشيدن يا بوييدن در جسم و روح انسان دارد تخدير از طريق موسيقىهاى نامشروع نيز همان تأثير را از طريق گوش آدمى مىگذارد .
بخش ديگرى از آهنگ كه مناسب چنين جلساتى نيست و مباح و جايز است ، بلكه در مورد قرآن وارد شده كه آن را با آهنگ زيبا بخوانيد . در جنگها از موسيقىهاى مخصوص استفاده مىشود . در ورزشهاى سنتى نيز نوعى موسيقى داشتيم و حتى گاه براى منظم ساختن حركات دستجات سينهزنى از طبل و سنج بهره مىگرفتند كه هيچ كدام از اينها موسيقى حرام نيست .
البته تشخيص ميان اين دو با مراجعهء به عرف آگاه ، روشن مىشود . سخن دربارهء زيانهاى موسيقى از نظر جسم و جان فراوان است كه در اين مختصر نمىگنجد اما با يك حديث ناب اين سخن را پايان مىدهيم :
« لَا تَدْخُلُ الْمَلَائِكَةُ بَيْتاً فِيهِ خَمْرٌ أَوْ دَفٌّ أَوْ طُنْبُورٌ أَوْ نَرْدٌ وَلَا يُسْتَجَابُ دُعَاؤُهُمْ وَيَرْفَعُ اللَّهُ عَنْهُمُ الْبَرَكَةَ ؛
خانهاى كه در آن شراب و قمار و آلات موسيقى باشد فرشتگان در آن وارد نمىشوند و دعا در آن مستجاب نمىگردد » . « 1 »
* * *
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعه ، ج 12 ص ، 235 ، ح 13 .