مىفرمايد :
« الْعِلْمُ يَهْتِفُ بِالْعَمَلِ فَإِنْ أَجَابَهُ وَإِلَّا ارْتَحَلَ عَنْهُ ؛
علم ، عمل را فرا مىخواند اگر اجابت كرد باقى مىماند و گرنه از آن كوچ مىكند » . « 1 »
همانطور كه در بالا اشاره شد ، مهمترين فايدهء وجود يك عالم در ميان مردم آن است كه مايهء هدايت گردد و با سخنانش در دلها اثر بگذارد . در حالى كه عالم بىعمل هرگز چنين آثارى ندارد . همانگونه كه در حديثى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم كه فرمود :
« إِنَّ الْعَالِمَ إِذَا لَمْ يَعْمَلْ بِعِلْمِهِ زَلَّتْ مَوْعِظَتُهُ عَنِ الْقُلُوبِ كَمَا يَزِلُّ الْمَطَرُ عَنِ الصَّفَا ؛
هنگامى كه عالم به علمش عمل نكند پند و اندرز او از دلها فرو مىريزد همانگونه كه باران از سنگ سخت فرو مىريزد » . « 2 »
* * *
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 1 ، ص 44 ، ح 2 .
( 2 ) . همان ، ح 3 .