شرح و تفسير بهترين و بدترين نوع علم
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانهء خود به علوم بىارزش و باارزش اشاره كرده نشانههاى آن را بازگو مىكند ومىفرمايد : « بىارزشترين دانشها آن است كه تنها بر زبان متوقف شود ( و هرگز در عمل ظاهر نگردد ) و پرارزشترين دانشها آن است كه در اعضا واركان بدن آشكار گردد ( و دارندهاش آن را در زندگى خود به كار بندد ) » ؛
( أَوْضَعُالْعِلْمِ مَا وُقِفَ عَلَىاللِّسَانِ ، وَأَرْفَعُهُ مَا ظَهَرَ فِيالْجَوَارِحِ وَالْأَرْكَانِ )
. تعبير به « ما وُقِفَ عَلَى اللِّسانِ » اشاره به اين كه علمى خالى از هر گونه عمل و به تعبير معروف تنها لقلقهء زبان است و به يقين چنين علمى بىارزشترين علم و دانش است ، زيرا از يك سو براى صاحبش مسئوليتآفرين است چون طبق روايات و حكم عقل ، خداوند جاهل بىعمل را زودتر از عالم بىعمل مىبخشد و از سوى ديگر چنين عالمى گرفتار خسارت فراوان شده چون اسباب نجات را در اختيار داشته و از آن استفاده نكرده و در واقع شكر اين نعمت را بجا نياورده بلكه كفران نموده است و از سوى سوم چنين عالمى منافق است ، زيرا به زبان علومى را بازگو مىكند كه در عمل به آنها پشت كرده است و از سوى چهارم چنين كسى در ميان مردم منفور است ، زيرا همه مىگويند : اگر اين عالم راست مىگويد چرا خودش عمل نمىكند و به همين سبب هيچ كس به او اعتماد نخواهد كرد .