قطرات اشك بر صورت او جارى گشت و گفت :
« رَحِمَ اللَّهُ أَبَا الْحَسَنِ كَانَ وَاللَّهِ كَذَلِكَ ؛
خدا رحمت كند ابوالحسن على را ، به خدا سوگند اينگونه بود » . معاويه از ضِرار پرسيد : اندوه تو بر مرگ على چگونه بود ؟ ضرار در پاسخ گفت : مانند اندوه كسى كه فرزندش را در دامنش سر ببرند . « 1 »
در نقل ديگرى در بحار آمده است كه حاضران نيز گريه كردند ! « 2 » نيز آمده است كه معاويه به حاضران در مجلس رو كرد و گفت : اگر من از دنيا بروم هيچ يك از شما حاضر نيست چنين مدح و ثنايى دربارهء من داشته باشد . يكى از حاضران ، با شجاعت به او پاسخ داد و گفت :
« الصَّاحِبُ عَلى قَدْرِ صاحِبِهِ ؛
دوست هر كس همطراز خود اوست » . « 3 »
* * *
هامش
( 1 ) . الاستيعاب ، ج 3 ، ص 1107 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 33 ، ص 250 ، ح 524 .
( 3 ) . همان ، ج 41 ، ص 121 ، ح 28 .