53 و قال عليه السلام السَّخَاءُ مَا كَانَ ابْتِدَاءً ، فَأَمَّا مَا كَانَ عَنْ مَسْأَلَةٍ فَحَيَاءٌ وَتَذَمُّمٌ .
امام عليه السلام فرمود :
سخاوت آن است كه ابتدايى ( و بدون درخواست ) باشد ، اما آنچه در برابر تقاضا داده مىشود يا از روى « حيا » است و يا براى فرار از « مذمّت » . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
صاحب مصادر نهجالبلاغه مىگويد : در تاريخ ابن عساكر اين چنين آمده است : به امام عرض كردند : « ما السخاء ؟ ؛ سخاوت چيست ؟ » در پاسخ فرمود : « ما كانَ عَنْهُ إبْتِداءً وَ أمّا ما كانَ عَنْ مَسْألَةٍ فَحَياءٌ وَتَكرُّمٌ » اين سخن را سيوطى در تاريخ الخلفاء از ابن عساكر نقل كرده است . اين تفاوت تعبير با آنچه در نهجالبلاغه آمده نشان مىدهد كه ابن عساكر منبعى غير از نهجالبلاغه در اختيار داشته است . همچنين اين كلام حكمتآميز در كتاب أدب الدين و الدنيا مارودى و در كتاب روض الاخيار با تفاوتى كه نشان دهندهء تعدد منبع است ذكر شده است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 49 ) .