كن » بعضى از ياران تعجب كردند كه چگونه در حق آن بخيل پيغمبر اكرم دعاى فزونى مال و فرزند كرد ولى دربارهء اين مؤمن سخاوتمند دعايى كمتر از آن فرمود . از اين مطلب سؤال كردند و پيامبر در جواب فرمود :
« إِنَّ مَا قَلَّ وَكَفَى خَيْرٌ مِمَّا كَثُرَ وَأَلْهَى ؛
مقدار كم كه براى زندگانى انسان كافى باشد بهتر از مقدار فراوانى است كه آدمى را از خدا غافل سازد » . « 1 »
منظور از رضايت پروردگار كه در سخن پربار بالا به آن اشاره شده همان رضايت از مقدارات خداست چه مطابق ميل انسان باشد و چه بر خلاف ميل او همانگونه كه در حديثى از امام صادق مىخوانيم :
« رَأْسُ طَاعَةِ اللَّهِ الصَّبْرُ وَالرِّضَا عَنِ اللَّهِ فِيمَا أَحَبَّ الْعَبْدُ أَوْ كَرِهَ وَلَا يَرْضَى عَبْدٌ عَنِ اللَّهِ فِيمَا أَحَبَّ أَوْ كَرِهَ إِلَّا كَانَ خَيْراً لَهُ فِيمَا أَحَبَّ أَوْ كَرِهَ ؛
برترين طاعت الهى صبر و شكيبايى و رضايت و خشنودى از خداست ؛ چه در امورى كه بندهء او دوست دارد يا دوست ندارد و هيچ بندهاى از مقدرات الهى در آنچه دوست دارد يا دوست ندارد راضى نمىشود مگر اينكه در هر دو صورت خير اوست » . « 2 »
* * *
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 140 ، ح 4 با تلخيص .
( 2 ) . همان ، ص 60 ، ح 1 .