مىمانيم .
قُلْ أَ رَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتاكُمْ عَذابُ اللَّهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً
بگو : آيا چه مىبينيد اگر عذاب خدا به ناگاه يا آشكارا بر شما فرود آيد . » از كلمهء « به ناگاه » معلوم مىشود كه علم انسان درباره زندگى محدود است و « آشكارا » دال بر اين است كه قدرت و توانايى انسان هم محدود است .
حتى اگر بلا يا عذاب را آشكارا ببينيد ياراى آنش نيست كه خويشتن از آن برهاند .
هَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ
آيا جز ستمكاران هلاك مىشوند ؟ » اگر عذاب خدا را به سبب قدرت محدود خود چاره نتوانيم كرد پس چگونه اميد امان داشته باشيم ؟
قرآن به اين سؤال پاسخ مىدهد و مىگويد كه خداوند حكيم است و بدون سبب بندگان خود را عذاب نمىكند ، بلكه ستمكاران مشمول عذاب خداوندى قرار مىگيرند پس اگر خواهى كه از عذاب خدا در امان مانى مىتوانى ، ولى بدان شرط كه به راه عدالت به روى از ستم به خود و ديگران بپرهيزى تا ايمنى از عذاب خدا نصيبت شود .
وظايف پيامبران و مردم
[ 48 ] خداوند به طور مستقيم ظالم را عذاب نمىكند ، او را نخست به وسيلهء رسولان خود هشدار مىدهد ، ولى بشر در فهم نقش رسولان ، دچار خطا مىشود و مىپندارد كه پيامبران آمدهاند تا جوابگوى اعمال ايشان باشند يا آنان را به پذيرفتن رهنمودهاى خود مجبور سازند يا حتى همهء وسايل سعادت را برايشان فراهم سازند ، ولى خداوند تعالى اين پندار باطل مىنمايد كه :
وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ
و ما رسولان را جز براى مژده دادن يا بيم كردن نمىفرستيم . » / 73 و هدف از فرستادن پيامبران اين است كه وسايل امان از عذاب خدا را در دلها رشد دهد .