/ 69
آيا نابينا و بينا برابرند
رهنمودهايى از آيات :
خداى سبحان حيات را بيافريد و در آن تاريكى و روشنايى و عذاب و آمرزش و بدبختى و آسودگى نهاد و بشر را مشعل عقل ارزانى داشت تا به راه روشنايى و آمرزش و آسودگى قدم گذارد . خداوند مىتوانست نعمت عقل از آدمى بستاند و او را در عرصهء حيات سرگشته دارد ، هم چنان كه مىتوانست بر او عذاب بچشاند بى آن كه او را امكان دفاع دهد .
ولى خداوند به سبب رحمت واسعهء خود به نعمت عقل بسنده نكرد ، بلكه پيامبران بشارت دهنده و بيم دهنده را نيز بفرستاد و وعده داد كه هر كه ايمان آورد ، از مصيبتهاى زندگى در امان است و هر كه ايمان نياورد ، عذاب خدا به او خواهد رسيد و روح او را از الم و وحشت خواهد انباشت .
در اينجا وظايف پيامبران به پايان مىرسد . زيرا آنان نيامدهاند كه از مردم تعهد بستانند ، يا آنها را به زور به پيروى حق وادارند ، يا درهاى خير به رويشان بگشايند ، بلكه آمدهاند تا بشر را بصيرت سالم دهند و ياريش كنند تا چهره حقايق را بهتر بنگرد . و از آن پس هر كس مسئول خود است . رابطه اين بحث با بحث گذشته از اين قرار است كه تضرع به درگاه خداوند ويژهء زمان نزول مصيبت نيست ، / 70 بلكه ما در هر حال و در هر زمان بايد به درگاه خداوند تضرع كنيم .
شرح آيات :
اسباب هدايت
[ 46 ] دو شرط اساسى لازم است تا به هدف خود دست يابيم . حال هر