جوامع كمال يافته مكتبى چنين است و فرد در آن بر پيوندهاى خانوادگى و قبيلهاى فزونى مىگيرد و زير ساز پيوندهاى خود را برادرى اصولى برمىگزيند ، و جامعهء او همان پدر و برادر و پيوند نخستين اوست . او خود را فرزند جامعه مىداند پيش از آن كه فرزند والدينش به شمار آورد و پيش از آن كه خود را از آن فلان قبيله يا نژاد بداند خود را منسوب حزب اللَّه مىداند .
در آيه پيشين سخن از امت واحد در بنى اسراييل بود ، اينك سخن از امتهايى است كه با يكديگر رقابت و همچشمى مىكنند . از آيه برمىآيد كه رسالت موسى ( ع ) به اين قبايل و اسباط متوجه بود و اين وابستگيهاى طبيعى را براى تنظيم جامعه به خدمت گرفته است به همين منظور خداوند براى موسى دوازده چشمهء آب جارى كرد و براى هر قبيله آبشخورى معين قرار داد .
وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى إِذِ اسْتَسْقاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ
- و چون قوم موسى از او آب خواستند ، به او وحى كرديم كه عصايت را بر سنگ بزن از آن سنگ دوازده چشمه روان شد و هر گروه آبشخور خويش را بشناخت . » آن گاه ذات احديت از نعمتهايى كه به اين مردمى كه نتوانستهاند جان خويشتن از پليديها مصفا گردانند ارزانى داشته ، حكايت مىكند :
وَ ظَلَّلْنا عَلَيْهِمُ الْغَمامَ وَ أَنْزَلْنا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى
- و ابر را سايبانشان ساختيم و برايشان منّ و سلوى نازل كرديم . » منّ نوعى شيرينى است و سلوى مرغ بريان است .
كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ ما ظَلَمُونا وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
- بخوريد از اين چيزهاى پاكيزه كه شما را روزى دادهايم و آنان به ما ستم نكردند بلكه به خودشان ستم مىكردند . » / 473 چرا ابر بار ديگر بر سرشان سايه نيفكند و منّ و سلوى برايشان نازل نشد ؟
زيرا - چنان كه در آيات سورهء بقره هم آمده بود - بر خود ستم كردند ، از زيستن به صورت بدويت ملول شده بودند و خواستار بازگشت به شهرها بودند .