/ 470
جزاى ستم پس از ايمان
رهنمودهايى از آيات :
بنى اسراييل دو فرقه بودند : فرقهاى مؤمن و آن امت بر حق بود و فرقهاى ظالم . از نشانههاى اين فرقهء دوم اين بود كه همواره با يكديگر كشمكش داشتند و به آنچه به آنها ارزانى شده بود قانع نبودند و سپاس پروردگارشان را به جاى نمىآوردند . خداوند برايشان منّ و سلوى نازل كرد و ابر را فرمان داد كه بر سرشان سايه افكند ولى آنان هم چنان در عالم غفلت و سرگرم آزمنديهاى خويش بودند .
زمانى خداوند فرمانشان داد كه در آن قريه سكونت كنند و هر چه و هر جا كه خواهند بخورند و شكر خداى به جاى آورند و از گناهان خود آمرزش خواهند تا خدا نيز بيامرزدشان و به نعمت و رحمت خود بر نيكوكارانى كه وظايف و واجبات خود به جاى مىآورند بيفزايد ، ولى اين فرقهء ستمكار بر خلاف فرمان خداوندى عمل كردند ، خدا نيز به كيفر عملشان از آسمان بر سرشان عذاب نازل كرد .
در اينجا سخن از مردمى است كه در طول تاريخ نظائرى هم داشتهاند اينان بر خود ستم كردند و فرمان خداى به جاى نياوردند . اينان / 471 در قريهاى بودند بر ساحل دريا . با آن كه صيد ماهى در روز شنبه بر آنان حرام شده بود ولى فرمان خداى را اطاعت نكردند . خداى تعالى آنان را در معرض امتحان خود قرار داده بود و در روز شنبه ماهيان بر روى آب مىآمدند و در روزهاى ديگر نمىآمدند . مردم قريه سه دسته شدند . دستهاى مرتكب اين گناه شدند و دستهاى در برابر آن سكوت كردند و دستهء سوم مرتكبان را نهى كردند . وقتى كه از اينان مىپرسيدند ، چرا مانع عملشان مىشويد اينها را خداوند به سبب گناهانشان به هلاكت خواهد رسانيد ، مىگفتند :