بهرهء مؤمنانى كه به كتاب خدا عمل مىكنند ، همان تحقق يافتن دستاوردهاى نيكوى رسالت است براى آنان و بهرهء كافران و ترك كنندگان كتاب خدا همانا تحقق عقوباتى است كه در همان كتاب خدا به آنان وعده داده شده است .
حَتَّى إِذا جاءَتْهُمْ رُسُلُنا يَتَوَفَّوْنَهُمْ قالُوا أَيْنَ ما كُنْتُمْ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
- آن گاه كه فرستادگان ما بيايند تا جانشان را بگيرند ، مىپرسند آيا آن چيزهايى كه به جاى خدا پرستش مىكرديد اكنون كجايند ؟ » يعنى آن افكار و آن كسان كه آن افكار را جامهء عمل مىپوشانيدند اكنون كجا هستند ؟ شما بر آنها اعتماد مىكرديد و مىپنداشتيد كه نمادها و جانشينان راستين حقيقتاند يا مىتوانند جاى آيات الهى را بگيرند .
قالُوا ضَلُّوا عَنَّا وَ شَهِدُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كانُوا كافِرِينَ
- گويند :
تباه شدند و از دست ما رفتند و در اين حال به زيان خود شهادت دهند كه كافر بودهاند . » كافران به حقيقت و در نتيجه بر زيان خود شهادت دهند كه مستحق عذاب هستند .
گفتگوى پيرو و پيشوا
[ 38 ] از آنجا كه پيشوايان مستكبراناند ، به اصل و نسب خود و به قوم قبيلهء خود ببالند و پدران و نياكانشان را ارج نهند . چون همه در آتش گرد آيند ميان پيروان و پيشوايان مشاجره و گفتگو درگير شود :
قالَ ادْخُلُوا فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ فِي النَّارِ كُلَّما دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَعَنَتْ أُخْتَها
- گويد : به ميان امتهايى كه پيش از شما بودهاند از جن و انس ، در آتش داخل شويد . هر امتى كه در آتش داخل شود ، امت همكيش خود را لعنت كند . » در دنيا امتهاى از پى درآينده بر امتهاى پيش از خود اعتماد مىكردند ولى