ولى اين گناه را اثرى منفى در پى بود زيرا آن دو و فرزندانشان به زمين فرود آمدند تا با يكديگر دشمنى كنند و در زمين فرصتى محدود داشته باشند .
شرح آيات :
طبيعت عجز انسان
[ 19 ] چنان برمىآيد كه بهشت كه آدم در آن سكونت گزيد ، مثال زندهء نعمت و آسايش است كه خداى تعالى به بشر ارزانى داشته ، زمانى كه در طريق خدا قدم زند . زيرا راهها و روشهاى الهى سبب شوربختى كسى نمىشوند ، بلكه سبب سعادت و رستگارى خواهند بود . و خداوند چيزهاى خوب و خوشمزه را حرام نكرده بلكه بعضى چيزها را بنا بر حكمت بالغهء خويش حرام كرده است . خداوند به پدرمان آدم فرمود كه از هر چه خواهند بخورند جز يك درخت كه اگر به آن درخت نزديك شوند از ستمكاران به خود خواهند بود ، زيرا سودى در آن نخواهند جست .
وَ يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلا مِنْ حَيْثُ شِئْتُما وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ
- اى آدم ، تو و همسرت در بهشت مكان گيريد و از هر جا كه خواهيد بخوريد ولى به اين درخت نزديك مشويد كه در شمار بر خويش ستم كنندگان خواهى شد . » [ 20 ] پيش از آن كه انسان در دام شهوات درافتد مىپنداشت كه مىتواند با مصاعب و مشكلات مواجه شود و در هر حال فردى صالح است . ولى ناتوانى و عجزى كه در طبيعت بشر نهفته است در مواقع امتحان آشكار مىشود . و بر بشر است كه چون سقوط كرد بار ديگر از جاى برخيزد و از گناهى كه مرتكب شده توبه كند و به خود مغرور نباشد و نپندارد كه در برابر گناه ياراى مقاومتش هست .
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطانُ لِيُبْدِيَ لَهُما ما وُورِيَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما
پس شيطان آن دو را وسوسه كرد تا شرمگاهشان را كه از آنها پوشيده بود در نظرشان آشكار كند . » وسيلهاى كه شيطان برگزيده بود ، وسوسه بود . بر حسب ظاهر وسوسه مشوش