است .
[ سوآتهما ] : شرمگاههايشان .
/ 287
غرور شيطانى ، سبب هبوط
رهنمودهايى از آيات :
داستان ابليس و اعتقاد او به برترى جنس خود و خودپسندى او و بيرون آمدنش از آسمان و تصميم او به اغواى فرزندان آدم و در پى آن قصهء خطاى اساسى موضوع بحث پيشين بود ، اكنون نوبت به آدم رسيده است و فرزندان او و چگونگى فريب دادن ابليس او را و اينكه چسان بايد از شيطان دورى نمود .
خداوند آدم را و زنش را در بهشت جاى داد و آنان را رخصت داد كه از همهء خوردنيهاى خوب و خوشمزهء بهشتى بخورند بجز يك درخت كه آدم را از روى حكمت بالغهء خود از آن منع كرد . ولى شيطان آن دو را وسوسه نمود تا آن عيب كه خدا پنهان داشته بود آشكار شد . شيطان گفت كه اگر خدا آنها را از خوردن ثمرهء آن درخت منع كرده براى آن بوده كه به صورت دو ملك كه عمر جاويد دارند ، در نيايند . شيطان با اين وسوسه حب رياست و حب بقاء را در آنها برانگيخت . و براى ايشان سوگند خورد كه نيكخواه آنهاست ولى آن جز فريب نبود . چون از آن درخت خوردند ، عيبهاى نهانىشان آشكار شد و آنان با برگهاى درختان بهشت شرم خود را پوشيدند . در اين هنگام خداى تعالى ندايشان داد كه آيا شما را از آن درخت منع نكردم و شما را از دشمنتان شيطان بيم ندادم . آدم و زنش به خلاف شيطان كه تكبّر ورزيد و خودسرى كرد ، سر تسليم فرود آوردند / 288 و به گناه خويش اعتراف كردند و گفتند : بار خدايا اگر ما را نيامرزى و بر ما رحم نكنى ، از زيانكاران خواهيم بود .