شخص به خود مىكند .
/ 196
شرح آيات :
بىنياز و مهربان
[ 133 ] پروردگار سبحان را بهترين نامهاست نامهاى خدا در آيات بىشمار او در عالم وجود پراكنده است شناخت نامهاى خدا و مظاهر آنها و تجليات آنها در زندگى ما را بصيرت روشن عطا مىكند و به راه راست و درست رهنمايى مىنمايد .
قرآن حكيم از اين نامها پيش از يا بعد از ذكر آياتى كه بر آنها دلالت دارند ياد مىكند .
واقع اين است كه اين روش قرآن به ما بصيرت و ديدى عقلى دربارهء زندگى ارزانى مىدارد . در نتيجه ميان عقل و واقع و مشى و مرام گرد مىآورد و موجب تكامل شخصيت بشر مىشود .
در اينجا قرآن از دو نام از اين نامها ياد مىكند : غنى ( بىنياز ) و صاحب رحمت ( مهربان ) .
وَ رَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ
- پروردگار تو بىنياز و مهربان است . » ممكن نيست بشر هم صاحب بىنيازى باشد و هم رحمت . زيرا بىنيازى در نزد انسان مصدرش ديگرى است پس بشر از فقدان آن مىترسد و بخل مىورزد .
در حالى كه بىنيازى خدا مصدرش قدرت مطلقهء او بر همه بشر است . همچنين است مهربانى او كه محدود به حكمت اوست و نمىگذارد از چارچوب عدالت خارج شود .
إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَ يَسْتَخْلِفْ مِنْ بَعْدِكُمْ ما يَشاءُ كَما أَنْشَأَكُمْ مِنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ آخَرِينَ
هم چنان كه شما را از نسل مردمان ديگر بيافريده است ، اگر بخواهد شما را مىبرد و پس از شما هر چه را كه بخواهد جانشينتان مىسازد . » اين دليل است بر بىنيازى او و رحمت او با هم . اگر قدرتش نبود و در نتيجه اگر بىنيازى او از شما نبود هرگز قادر به تعويض و تبديل شما نمىبود . اگر رحمت او