موقّتا شهوات فردى را در هم مىكوبد و او را وا مىدارد براى آيندهء خويش بكوشد .
هيچ مردمى را به ستم هلاك نمىكنيم
[ 131 ] و دليل آگاهى كفار از حقيقت و انكارشان بعد از يقين اين است كه حكمت بالغهء خداوندى و رحمت واسعهء او همواره از ظلم در حق بندگان ابا دارند ، و آنان را بدون آنكه از حقيقت آگاه كرده باشد مؤاخذه نمىكند .
ذلِكَ أَنْ لَمْ يَكُنْ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرى بِظُلْمٍ وَ أَهْلُها غافِلُونَ
- و اين بدان سبب است كه پروردگار تو مردم هيچ قريهاى را كه بىخبر بودند از روى ستم هلاك نمىكرد . » خداوند قوى و مقتدر است . مردم جز او پناهى ندارند . آيا اگر قوت و قدرت خود را براى هلاكت بندگانش به كار گيرد ، بدون آن كه قبلا براى آنان پيامبرانى فرستاده باشد تا حقايق را به آنان بنمايند ، ظلم نيست ؟ چگونه ممكن است خداوندى كه بندگانش را آفريده و نعمتهاى ظاهر و باطن خود به آنان عطا كرده است ستم روا دارد ؟ بنا بر اين اگر آنان را هلاك كند به موجب استحقاق آنهاست و استحقاقشان دليل روشنى است بر علم آنها به حقيقت ولى انكار آن و گواهى آنها بر اين امر در روز قيامت دليل ديگرى است بر آن .
[ 132 ] عدالت خداوندى در اين جهان به خوبى آشكار است و از بارزترين دلايل اين عدالت يكى اين است كه خدا به هر يك از مردم مقدارى علم و مال و جاه به تناسب كارش داده است و از همين رو در روز قيامت بندگانش را در برابر اعمالشان و به قدر آن اعمال نيز پاداش نيك و بد خواهد داد .
وَ لِكُلٍّ دَرَجاتٌ مِمَّا عَمِلُوا وَ ما رَبُّكَ بِغافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ
- براى هر يك برابر اعمالى كه انجام دادهاند درجاتى است و پروردگار تو از آنچه مىكنند غافل نيست . »