تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 486

مساهمون:

ص٤٨٦
ستايش فراوان ، او را مغرور نسازد ( و فريب ندهد ) و مدح و ثناى بسيار او را به ثنا خوان و مدح كننده متمايل نكند ، البته اين‌گونه افراد كم‌اند . سپس با جديت هرچه بيشتر داورىهاى او را بررسى كن و در بذل حقوق به او سفرهء سخاوتت را بگستران آنچنان كه نيازش را از بين ببرد و حاجتى به مردم پيدا نكند ( مبادا خداى نكرده آلوده به رشوه‌خوارى گردد ) و از نظر منزلت آن‌قدر مقامش را نزد خود بالا ببر كه احدى از ياران نزديك تو نسبت به نفوذ در او طمع نكند و به اين طريق از توطئهء و زيان رساندن اين‌گونه افراد در نزد تو در امان باشد سپس در آنچه گفتم با دقت بنگر ( و همهء اين دستورات را به طور دقيق اجرا كن ) زيرا اين دين اسير دست اشرار بود با هوا و هوس دربارهء آن عمل مىشد و به‌وسيلهء آن دنيا را طلب مىكردند ( از يك سو هواپرستى و از سوى ديگر دنياپرستى همهء اركان دين را متزلزل ساخته بود ) .

شرح و تفسير قضات بايد واجد اين دوازده صفت باشند

امام عليه السلام در اين بخش از نامهء خود به مالك اشتر بحث مهمى دربارهء قضات بيان داشته و آن را از بحث‌هاى ديگر مستقل كرده تا اشاره‌اى به استقلال قضايى باشد كه در دنياى امروز به آن اهمّيّت زيادى مىدهند و قوهء قضائيه را قوهء مستقلى در برابر قوهء اجرايى ( دولت ) و قوهء قانونگذارى مىشناسند . اضافه بر اين ذكر ويژگىهاى قضات بعد از ويژگىهاى فرماندهان لشكر اين پيام را دارد كه لشكر ، كشوراسلام را در مقابل‌اجانب حفظ مىكند وقوهء قضائيه در مقابل نزاع‌هاى داخلى ، و به بيان ديگر يكى ضامن امنيتى برونى است و ديگرى ضامن امنيتى درونى . نخست مىفرمايد : « سپس از ميان رعاياى خود برترين فرد را نزد خود براى قضاوت در ميان مردم برگزين » ؛ ( ثُم‌َّاخْتَرْلِلْحُكْمِ بَيْنَ النَّاس‌ِأَفْضَلَ رَعِيَّتِكَ فِينَفْسِكَ ) .