افراد آنها را به جان هم مىاندازد و بذر عداوت را در سرزمين سينهها مىپاشد . از قديم گفتهاند :
ميان دو كس جنگ چون آتش است * سخن چين بدبخت هيزمكش است .
به عكس ، اسلام اجازه مىدهد براى صلح دادن افراد حتى دروغ بر زبان جارى كنند و به تعبير ديگر آب بر آن آتش بريزند نه آنكه هيزمى بر آن بيافزايند .
در حديثى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مىخوانيم :
« أَ لَاأُنَبِّئُكُمْ بِشِرَارِكُمْ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْمَشَّاءُونَ بِالنَّمِيمَةِ الْمُفَرِّقُونَ بَيْنَ الْأَحِبَّةِ الْبَاغُونَ لِلْبُرَآءِ الْمَعَايِبَ ؛
آيا به شما شرورترين مردم را معرفى كنم ؟ عرض كردند آرى يا رسول اللَّه فرمود :
آنها سخنچينانى هستند كه در ميان دوستان جدايى مىافكنند و پاكان را متهم به عيوب مىسازند » . « 1 »
نكته موارد عيبپوشى و موارد اطلاعرسانى
با مطالعهء آنچه امام عليه السلام در اين بخش در مورد عيبپوشى واليان و طرد عيبجويان و سخنچينان بيان فرموده ، اين سؤال مطرح مىشود كه چرا پيغمبر اكرم و شخص امام اميرالمؤمنين عيون و خبرچينانى داشتند كه در اقصا نقاط بلاد اسلام خبرهاى آشكار و پنهانى امرا و كارگزاران و واليان را به آنها مىرساندند آيا اين كار بر خلاف عيبپوشى نيست ؟
اضافه بر اين در دستورات اسلام آمده است كه اگر كسى با شما دربارهء شخصى مشورت كند چنانچه عيوبى پنهانى از او سراغ داريد براى او بازگو كنيد و آن را از مسألهء غيبت مستثنا دانستهاند .
پاسخ اين سؤال چندان پوشيده نيست ، زيرا سخن از عيبپوشى دربارهء
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 369 ، ح 1 .