و به واقعيات توجه ندارند . و در واقع مفهومى قديمى است كه در قالب الفاظ جديد ريخته شده است .
البته امروزه نوعى شيطنت بسيار مرموزى از سوى اين گروه خاص بهكار گرفته مىشود كه با سلطهء بر رسانههاى جمعى سعى مىكنند افكار عمومى را فريب و به اصطلاح شستشوى مغزى بدهند به گونهاى كه تصور شود خواستههاى آنها همان است كه تودههاى مردم مىخواهند ، هرچند با كمى دقت مىتوان به شگرد آنها پى برد .
گاه به شيوهء ديگرى متوسل مىشوند و آن اينكه وسايل هوسرانى و لذات بىقيد و شرط جسمانى را در اختيار تودههاى مردم قرار مىدهند و آنها را بدين وسيله سرگرم مىسازند تا از آنچه در جامعه مىگذرد بىخبر بمانند . اگر آگاهانِ باهدف و مؤمن ، آنها را هوشيار سازند تا در اين دامها نيفتند به يقين قيامى خواهند كرد كه تومار زندگى اين زالو صفتان را در هم بپيچد .
از آنجا كه اين مسأله داراى اهمّيّت زيادى است ، امام عليه السلام در ادامهء اين سخن به شرح بيشترى پرداخته و انگشت روى جزئيات مسأله مىگذارد و صفات آن گروه از خواص و همچنين ويژگىهاى تودههاى زحمتكش جامعه را به تفصيل برمىشمارد . نخست به سراغ صفات نكوهيدهء خواص از خود راضى مىرود و هفت ويژگى براى آنها ذكر مىكند .
در اوّلين و دومين صفت مىفرمايد : « و ( بدان كه ) هيچ كس از رعايا از نظر هزينههاى زندگى در حالت آرامش و صلح ، بر والى سنگينتر و به هنگام بروز مشكلات ، كميارىتر از خواص ( از خود راضى و پر توقع ) نيست » ؛
( وَلَيْسَ أَحَدٌ مِنَ الرَّعِيَّةِ أَثْقَلَ عَلَى الْوَالِي مَؤُونَةً فِي الرَّخَاءِ ، وَأَقَلَّ مَعُونَةً لَهُ فِي الْبَلَاءِ ) .
آنها از والى توقعات بسيار و خواستههاى بىشمار دارند و كيسههايى براى منافع خود دوختهاند كه به اين آسانى پر نمىشود و به عكس به هنگام بروز
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 402
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٠٢