نكته نصايحى پر معنا در قالب عبارات كوتاهى براى فرزند دلبندش بيان مىكند .
نخست مىفرمايد : « هيچ گاه به اعتماد رفاقت و يگانگى كه بين تو و برادرت است حق او را ضايع مكن زيرا آن كس كه حقش را ضايع كنى برادر تو نخواهد بود » ؛ ( وَ لَا تُضِيعَنَّ حَقَّ أَخِيكَ اتِّكَالًا عَلَى مَا بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ ، فَإِنَّهُ لَيْسَ لَكَ بِأَخٍ مَنْ أَضَعْتَ حَقَّهُ ) .
اشاره به اينكه هميشه برادران از يكديگر انتظار دارند كه به حقوقشان احترام گذارده شود . اگر خلاف آن را ببينند پايههاى اخوت متزلزل مىگردد ؛ ولى مع الاسف افرادى هستند كه بر خلاف اين فكر مىكنند و گمان دارند اگر حق برادر و دوستان و نزديكان را ناديده بگيرند مهم نيست و قابل گذشت است . در حالى كه اين اشتباه بزرگى است ، زيرا اين گونه بىمهرىها اگر فوراً اثر نگذارد تدريجاً همچون موريانه پايههاى محكم اخوت را مىخورد و سست مىكند .
اين سخن به آن مىماند كه شخصى طلبكاران زيادى دارد و تمام سعى او بر اين است كه ديگران را راضى كند و از مطالبات دوستانش غافل مىشود و معتقد است بىاعتنايى به حق آنان مانعى ندارد .
در دومين توصيه مىافزايد : « نبايد خاندان تو بدبختترين و ناراحتترين افراد نسبت به تو باشند » ؛ ( وَ لَا يَكُنْ أَهْلُكَ أَشْقَى الْخَلْقِ بِكَ ) .
اشاره به اينكه نبايد با آنها چنان بد رفتارى كنى كه با تو مخالف شوند آن چنان كه تمناى مرگ تو و زوال نعمت تو را داشته باشند .
اين احتمال در تفسير اين جمله نيز وجود دارد كه نبايد تمام توجّه خود را به دوستان و افراد مورد علاقهء خويش داشته باشى و از خانوادهات غافل شوى و آنها در درد و رنج و بدبختى زندگى كنند .
كم نيستند كسانى كه بيشترين وقت خود را با دوستان و ياران مىگذرانند و عيش و نوشهايشان با آنهاست و كمكها و محبّتهايشان متوجه آنان ؛ ولى خانوادههاى آنها در محروميت شديد از نظر زندگى يا از نظر محبّت و صفا و
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 658
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٦٥٨