4 و من كتاب له عليه السلام إلى بعض أُمراء جيشه
از نامههاى امام عليه السلام است
كه به بعضى از سران سپاهش نوشته . « 1 »
نامه در يك نگاه
محتواى نامه روشن است . امام عليه السلام به يكى از فرماندهان لشكرش دستور مىدهد كه در مقابل گروهى شورشى ايستادگى كند . نخست آنها را نصيحت كند كه به راه راست باز گردند و اگر نپذيرفتند با نيروى نظامى آنها را بر سر جاى خود بنشاند .
هامش
( 1 ) . سند نامه :
اين نامه بخشى از نامهاى است كه امام عليه السلام به بعضى از فرماندهان لشكرش نوشته است و « سبط بن الجوزى » در كتاب تذكرة الخواص آن را به صورت گستردهتر و متفاوتى نقل كرده و كاملا روشن است كه از جاى ديگرى غير از نهجالبلاغه گرفته بخصوص اينكه ابن جوزى در اوّل باب ششم از كتابش مىگويد : هر كلامى از على عليه السلام در اين كتاب نقل شده با اسنادى بوده كه متصل به امام عليه السلام مىشده است . ( مصادر نهج البلاغه ، ج 3 ، ص 201 )