در واقع شريح كه مىدانست جان هانى در خطر است چرا ياران و حاميان او را امر به بازگشت كرد و رضايت ابن زياد را بر رضايت خدا مقدم داشت .
موضعگيرىهاى نامناسب يا سكوت معنادار در برابر امر شهادت امام حسين عليه السلام و اسارت اسيران در آن زمان كه در كوفه بود نيز نشانهء ديگرى از خباثت و ضعف نفس اوست و اگر او قبيلهء بنى مذحج را به هنگامى كه دار الاماره را در محاصرهء خود داشتند امر به بازگشت نمىكرد اوضاع كوفه و آيندهء ياران امام حسين عليه السلام به شكل ديگرى رقم مىخورد . « 1 »
از روايتى كه ابى مخنف در كتاب مقتل الحسين خود نقل كرده استفاده مىشود هنگامى كه مختار بر سر كار آمد او را به سبب كوتاهىهايى كه در امر يارى ياران امام حسين عليه السلام كرده بود از منصبش عزل كرد . « 2 »
هامش
( 1 ) . رجوع كنيد به : الاصابة فى معرفة الصحابة ، ج 2 ، ص 70 ، شرح حال حسين بن على عليه السلام .
( 2 ) . ولى از تواريخ استفاده مىشود كه در زمان حجاج به كار خود باز گشته بود ولى بعداً استعفاى خود را به حجاج ارائه كرد و او هم موافقت نمود . براى توضيح بيشتر به استيعاب ، ص 590 و شرح نهجالبلاغهء ابى ابىالحديد ، ص 28 و 29 مراجعه كنيد .