اشاره به اينكه اساس اسلام بر اين است كه انسانها مىتوانند رابطهء مستقيم با پروردگار خود پيدا كنند ، همان گونه كه همه روز در نمازهاى خود از آغاز تا پايان ، مخصوصاً در سورهءحمد ، با پروردگارشان خطاب مستقيم دارند به گونهاى كه هيچ واسطهاى ميان آنها و او نيست . اين افتخار بزرگى است براى اسلام و مسلمين كه اسلام راه ارتباط مستقيم با خدا را بر همه گشوده و جاى جاىِ قرآن مجيد ، شاهد و گواه بر آن است به ويژه آياتى كه خداوند را با تعبير « ربنا » ياد مىكند .
بر خلاف بعضى از مذاهب باطله كه پير و مرشد و شيخ خود را واسطه مىدانند و گاه ارتباط مستقيم با خدا را روا نمىپندارند .
در اينجا اين سؤال پيش مىآيد كه مسألهء شفاعت در اسلام - شفاعت پيامبر صلى الله عليه و آله ، امام معصوم عليه السلام و حتى فرشتگان و مؤمنان صالح العمل - وارد شده است و آيات فراوان و روايات بسيار دلالت بر شفاعت شفيعان در دنيا و آخرت مىكند ، آيا شفاعت با برقرارى ارتباط مستقيم منافات ندارد ؟
پاسخ اين سؤال با توجّه به دو نكته روشن مىشود :
اولا : دليلى بر نفى ارتباط مستقيم نيست ، بلكه ارتباط مستقيم با خدا در جاى خود محفوظ است و مسلمانان شب و روز از آن استفاده مىكنند و شفاعت هم در جاى خود ثابت است و به تعبير ديگر هر دو در كنار هم قرار دارند و دو راه به سوى رحمت خداوندند .
ثانيا : در آيات قرآن مكرر به اين نكته اشاره شده كه شفاعت نيز به اذن خدا است ، بنابراين كسى كه دست به دامان پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم السلام براى شفاعت مىزند بايد در كنار آن از خدا بخواهد كه اذن شفاعت به آنها بدهد ، پس مكمل آن نيز ارتباط مستقيم با خداست .
به بيان ديگر من حوايج خويش را مستقيماً از خدا مىخواهم ولى گاه حاجت به قدرى مهم و پيچيده است يا من آنقدر آلوده و گنهكارم كه احساس مىكنم به
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 585
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٨٥