سودمند و بيدار كننده ، هر چند گويندهاش امام عليه السلام باشد بهره بگيرند . به همين دليل آيات قرآن كه در تأثيرش جاى هيچ ترديد نيست ، گروهى را هدايت مىكند و در گروهى از تيرهدلان لجوج اثرى ندارد و يا اثر معكوس دارد . در سورهء توبه آيهء 124 و 125 مىخوانيم : « وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُمْ مَّنْ يَقُولُ أَيُّكُمْ زادَتْهُ هذِهِ إِيماناً فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَزادَتْهُمْ إِيماناً وَ هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ * وَ أَمَّا الَّذِينَ فِى قُلُوبِهِمْ مَّرَضٌ فَزادَتْهُمْ رِجْساً إِلَى رِجْسِهِمْ وَ ماتُوا وَ هُمْ كافِرُون ؛ و هنگامى كه سورهاى نازل مىشود بعضى از آنان ( به ديگرى ) مىگويند : اين سوره ايمان كدام يك از شما را افزون ساخت ( به آنان بگو : ) اما كسانى كه ايمان آوردهاند بر ايمانشان افزوده است و آنها ( به فضل و رحمت الهى ) خوشحالند * و اما كسانى كه در دلهايشان بيمارى است ، پليدى بر پليديشان افزوده ؛ و از دنيا رفتند در حالى كه كافر بودند » .
و به گفتهء شاعر :
باران كه در لطافت طبعش كلام نيست * در باغ لاله رويد و در شورهزار خس
حضرت در ادامهء اين سخن مىافزايد : « و اگر آنچه را در اين زمينه دوست مىدارى ( از شرايطى كه گفتم ) برايت فراهم نشد و فراغت خاطر و آمادگى فكر حاصل نكردى ، بدان در طريقى گام مىنهى كه همچون شترى كه چشمانش ضعيف است به سوى پرتگاه پيش مىروى و در ميان تاريكىها غوطهور مىشوى و كسى كه گرفتار اشتباه و خلط حق با باطل است نمىتواند طالب دين باشد و با اين حال اگر وارد اين مرحله نشوى بهتر است » ؛ ( وَ إِنْ لَمْ يَجْتَمِعْ لَكَ مَا تُحِبُّ مِنْ نَفْسِكَ ، وَفَرَاغِ نَظَرِكَ وَ فِكْرِكَ ، فَاعْلَمْ أَنَّكَ إِنَّمَا تَخْبِطُ الْعَشْوَاءَ « 1 » ، وَ تَتَوَرَّطُ « 2 »
هامش
( 1 ) . « عشواء » در اصل به معناى شترى است كه چشم ضعيفى دارد و به همين دليل مسير خود را اشتباه و متمايل به چپ و راست مىرود . سپس به هر انسانى كه چنين باشد اطلاق شده است .
( 2 ) . « تتورط » از ريشهء « تورط » بر وزن « توكل » به معناى افتادن در جايى است كه رهايى از آن مشكل يا غير ممكن باشد .