حد اوّل به « اسباب آفات و بلاها » مىخورد و حد دوم به « عوامل مصائب » و حد سوم به « هوا و هوسهاى مهلك » و حد چهارم به « شيطان گمراه كننده » منتهى مىشود و درب خانه از همين جا باز مىگردد ! اين خانه رافريب خوردهء آرزوها از كسى كه در سرآمد معين ( و كوتاهى ) از اين جهان بيرون رانده مىشود ، به مبلغ خروج از عزت قناعت ، و دخول در ذلت حرص و دنيا پرستى و خوارى ، خريدارى نموده است ؛ هر گونه عيب و نقص و كشف و خلافى كه در اين معامله واقع شود و خسارتى به مشترى برسد بر عهدهء بيمارى بخش اجسام پادشاهان و گيرندهء جان جباران و زايل كنندهء سلطنت فراعنه همچون كسرى ، قيصر ، تبّع و حمير است . همچنين آنها كه اموالى را گردآورى كردند و بر آن افزودند و بنا كردند و محكم ساختند ، آراستند و زينت نمودند ، اندوختند و نگهدارى كردند و به گمان خود براى فرزندان باقى گذاردند ، اينها همان كسانى هستند كه همگى به پاى حساب و محل ثواب و عقاب رانده مىشوند ؛ در آن هنگام كه فرمان داورى الهى صادر مىشود و بيهودهكاران در آنجا زيان مىبينند ، و شاهد اين سند عقل است آن گاه كه از تحت تأثير هوا و هوس خارج شود و از علايق دنيا به سلامت بگذرد .
شرح و تفسير قبالهاى بىنظير
به دنبال آنچه در بخش نخست اين نامه آمد ، طبق بعضى از روايات شريح آن سند را از امام عليه السلام درخواست كرد و امام عليه السلام به او اين گونه فرمود : « نسخهء قباله اين است : اين ملكى است كه بندهاى ذليل از كسى كه به اجبار در آستانهء كوچ كردن ( از اين دنيا ) است ، خريدارى كرده خانهاى از خانههاى سراى فريب و غرور در محلهء فانى شوندگان و در كوى هالكان » ؛ ( هَذَا مَا اشْتَرَى عَبْدٌ ذَلِيلٌ ، مِنْ مَيِّتٍ قَدْ