حُجَّتِي إِلَى غَيْرِكَ قَصْدُهَا ، وَ لَكِنِّي أَطْلَقْتُ لَكَ مِنْهَا بِقَدْرِ مَا سَنَحَ « 1 » مِنْ ذِكْرِهَا ) .
اشاره به اينكه مخاطب واقعى من در اين سخن خلفايى هستند كه مرا به زور به بيعت خودشان مجبور ساختند ولى چون تو ، اين مسأله را مطرح كردى به مقدارى كه لازم بود گوشزد كردم .
Footnote
( 1 ) . « سنح » از ريشهء « سنوح » بر وزن « فتوح » به معناى به خاطر آمدن است .