ديگر اينكه يكى از پيمانهاى افتخارآميز در عصر جاهليّت « حِلف الفضول » بود پيمانى كه براى حمايت از ضعيفان و دفاع از مظلومان بسته شده بود . در اين پيمان ، بنىهاشم و اقوامى از قبايل عرب شركت داشتند ولى احدى از بنى عبد شمس در آن شركت نداشتند .
ديگر اينكه بنىاميّه در زمان جاهليّت كارهايى مرتكب شدند كه احدى از عرب مرتكب آن نمىشد ؛ از جمله اينكه اميّه يكى از همسرانش را در حيات خودش به همسرى فرزندش ابو عمرو در آورد . در حالى كه دامان بنىهاشم از اين گونه آلودگىها پاك بود .
نيز عبد المطلب كه از بزرگان بنىهاشم بود فضايل بىنظيرى داشت ؛ او زمزم را حفر كرد و راه اسماعيل و هاجر را ادامه داد ؛ براى خون انسان اهمّيّت فوق العادهاى قائل شد و ديهء آن را يك صد شتر قرار داد كه اسلام آمد و آن را نيز امضا كرد ؛ به هنگام هجوم لشكر فيل ( لشكر ابرهه ) به مكّه ، قريش عموماً از مكّه فرار كردند ؛ ولى عبد المطلب كه در آن زمان جوانى بود گفت : « وَ اللَّهِ لَا أَخْرُجَ مِنْ حَرَمِ اللَّهِ ؛ به خدا سوگند من از حرم خداوند بيرون نمىروم » و فضايل فراوان ديگر .
براى توضيح بيشتر به شرح نهجالبلاغهء ابن ابى الحديد جلد 15 صفحهء 198 تا 295 مراجعه كنيد . البته در ضمن اين صفحات به بعضى از مفاخر كه متملقان و چاپلوسان براى بنىاميّه شمردهاند اشاره مىكند و آنها را پاسخ مىگويد .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 415
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤١٥