بخش پنجم
وَ مِنْهُ : فَإِنَّهُ لَا سَوَاءَ ، إِمَامُ الْهُدَى وَ إِمَامُ الرَّدَى وَ وَلِيُّ النَّبِيِّ ، وَ عَدُوُّ النَّبِيِّ .
لَقَدْ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله إِنِّي لَا أَخَافُ عَلَى أُمَّتِي مُؤْمِناً وَ لَا مُشْرِكاً ؛ أَمَّا الْمُؤْمِنُ فَيَمْنَعُهُ اللَّهُ بِإِيمَانِهِ ، وَ أَمَّا الْمُشْرِكُ فَيَقْمَعُهُ اللَّهُ بِشِرْكِهِ . لَكِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ كُلَّ مُنَافِقِ الْجَنَانِ ، عَالِمِ اللِّسَانِ ، يَقُولُ مَا تَعْرِفُونَ ، وَ يَفْعَلُ مَا تُنْكِرُونَ .
ترجمه
در بخش ديگرى از اين نامه آمده است : امام هدايت و امام گمراهى هرگز يكسان نيستند همچنين دوستدار پيامبر و دشمن او با هم برابر نخواهند بود رسول خدا صلى الله عليه و آله به من فرمود : من بر امتم نه از مؤمن مىترسم و نه از مشرك ، چرا كه مؤمن ايمانش او را از كار خلاف باز مىدارد و مشرك را خداوند به وسيلهء شركش ( رسوا و ) خوار و ذليل مىكند . تنها آنان كه از شرشان بر شما مىترسم كسانىاند كه در دل منافقاند ، و در زبان به ظاهر دانا ( و مؤمن ) ، سخنانى مىگويند كه شما مىپسنديد ؛ ولى اعمالى انجام مىدهند كه شما آن را زشت و ناپسند مىشماريد .
شرح و تفسير تنها از اين گروه بترسيد
در آخرين بخش از اين نامه مطابق آنچه مرحوم سيد رضى آورده ( و از تعبير به « منه » بر مىآيد كه آنچه در نهجالبلاغه آمده تمام نامه نبوده ، بلكه بخشهايى از آن است ) امام عليه السلام به نكتهاى بسيار مهم و اساسى توجّه كرده و مىفرمايد : « امام