انتخاب ، متعرض آنچه او انتخاب كرده نشو ؛ سپس باقيمانده را نيز به دو بخش تقسيم كن و باز او را مخير نما ( تا يكى را انتخاب كند ) و هر گاه يكى را انتخاب كرد در اين انتخاب متعرض آنچه او انتخاب كرده نشو و همچنان اين تقسيم را ادامه مىدهى ( و صاحب مال را مخير مىسازى تا يكى را انتخاب كرده كنار بگذارد ) تا آنجا كه باقيمانده به اندازهء ( زكات و ) حق خداوند در مال او باشد ، آن گاه حق خدا را از او بگير و اگر صاحب مال پشيمان شد و از تو تقاضا كرد كه تقسيم را تجديد كنى ، تقاضاى او را بپذير و آن دو دسته را با هم بار ديگر مخلوط كن سپس همان گونه كه در بار اوّل انجام دادى ، تقسيم را تكرار كن تا حق خدا را از مال او دريافت دارى ، ولى هرگز حيوان مسن و فرتوت و دست و پا شكسته و بيمار و معيوب را به عنوان زكات نپذير .
شرح و تفسير نهايت احترام به خواستههاى زكات دهندگان
آن گاه مىافزايد : « اگر زكات ، زكات طلا و نقره ( درهم و دينار و يا قيمت زكات غلات بود ) هرچه مىدهد بپذير ( و با او گفتگو دربارهء كم و زياد آن نكن ، او به تو اعتماد كرده تو هم به او اعتماد كن ) » ؛ ( فَخُذْ مَا أَعْطَاكَ مِنْ ذَهَبٍ أَوْ فِضَّةٍ ) .
« و اگر گوسفند و گاو و شترى دارد بدون اذن او داخل نشو ، زيرا بيشتر آنها از آن اوست » ؛ ( فَإِنْ كَانَ لَهُ مَاشِيَةٌ « 1 » أَوْ إِبِلٌ فَلَا تَدْخُلْهَا إِلَّا بِإِذْنِهِ فَإِنَّ أَكْثَرَهَا لَهُ ) .
سپس مىافزايد : « آن گاه كه داخل شدى همچون شخص مسلط و سختگير نسبت به او رفتار نكن ، چهارپايى را فرار مده و ناراحت نساز و صاحبش را دربارهء آن ناراحت نكن » ؛ ( فَإِذَا أَتَيْتَهَا فَلَا تَدْخُلْ عَلَيْهَا دُخُولَ مُتَسَلِّطٍ عَلَيْهِ وَ لَا
هامش
( 1 ) . « ماشية » در اصل به معناى راه رونده از ريشهء « مشى » است . سپس به چهارپايان اعم از شتر ، گاو و گوسفند اطلاق مىشود ؛ اما غالباً به گوسفندان گفته مىشود و جمع آن مواشى است و در عبارت بالا منظور گاو و گوسفند است به قرينهء ذكر ابل ( شتر ) بعد از آن .