تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 179

مساهمون:

ص١٧٩

14 و من وصية له عليه السلام لعسكره قبل لقاء العدو بصفين

از سفارشهاى امام عليه السلام است به لشكرش پيش از روبه‌رو شدن با دشمن در صفين . « 1 »

نامه در يك نگاه

اين نامه نيز مانند نامه‌هاى سابق مشتمل بر يك سلسله دستورات اخلاقى و انسانى دربارهء نبرد با دشمن است دستوراتى كه بيانگر روح عطوفت و رأفت
هامش
( 1 ) . سند نامه : نويسندهء كتاب مصادر تصريح مىكند كه اين وصيّت و سفارش به طور متواتر از امام عليه السلام نقل شده است امام عليه السلام بارها همين سخنان را به عنوان توصيه و سفارش به اصحاب و يارانش مىنمود . گروهى از كسانى كه قبل از سيد رضى بوده‌اند آن را در كتابهاى خود نقل كرده‌اند از جمله طبرى است كه در كتاب تاريخ معروف خود در حوادث سال 37 از عبد الرحمن بن جندب از پدرش نقل مىكند كه على عليه السلام در هر ميدان نبردى كه با دشمن روبه‌رو مىشديم همين سفارشها را به ما مىفرمود و نيز نصر بن مزاحم در كتاب صفين خود همين مضمون را نقل كرده است ، مرحوم كلينى نيز در كتاب فروع كافى در كتاب جهاد آن را از همان راوى ( عبدالرحمن بن جندب از پدرش ) آورده است همچنين مسعودى در مروج الذهب و ابن اعثم كوفى در كتاب الفتوح ؛ و بعد مىافزايد با توجّه به اين همه از راويان قبل از سيد رضى نيازى نمىبينيم كه نام كسانى را كه بعد از سيد رضى اين نامه را از امام عليه السلام نقل كرده‌اند بياوريم . ( مصادر نهج‌البلاغه ، ج 3 ، ص 217 )