لَا تُقَاتِلُوهُمْ حَتَّى يَبْدَءُوكُمْ ، فَإِنَّكُمْ بِحَمْدِ اللَّهِ عَلَى حُجَّةٍ ، وَ تَرْكُكُمْ إِيَّاهُمْ حَتَّى يَبْدَؤُوكُمْ حُجَّةٌ أُخْرَى لَكُمْ عَلَيْهِمْ . فَإِذَا كَانَتِ الْهَزِيمَةُ بِإِذْنِ اللَّهِ فَلَا تَقْتُلُوا مُدْبِراً ، وَ لَا تُصِيبُوا مُعْوِراً ، وَ لَا تُجْهِزُوا عَلَى جَرِيحٍ ، وَ لَا تَهِيجُوا النِّسَاءَ بِأَذًى ، وَ إِنْ شَتَمْنَ أَعْرَاضَكُمْ ، وَ سَبَبْنَ أُمَرَاءَكُمْ ، فَإِنَّهُنَّ ضَعِيفَاتُ الْقُوَى وَ الْأَنْفُسِ وَ الْعُقُولِ ؛ إِنْ كُنَّا لَنُؤْمَرُ بِالْكَفِّ عَنْهُنَّ وَ إِنَّهُنَّ لَمُشْرِكَاتٌ ؛ وَ إِنْ كَانَ الرَّجُلُ لَيَتَنَاوَلُ الْمَرْأَةَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ بِالْفَهْرِ أَوِ الْهِرَاوَةِ فَيُعَيَّرُ بِهَا وَ عَقِبُهُ مِنْ بَعْدِهِ .
ترجمه
با آنها نجنگيد تا آنها جنگ را آغاز كنند ، زيرا به حمد خدا شما داراى حجت و دليل هستيد ( شما پيرو امام عليه السلام و پيشوايى مىباشيد كه خدا و خلق بر آن اتفاق دارند ) ، بنابراين اگر آنها آغازگر جنگ باشند ، حجت و دليل ديگرى براى شما بر ضد آنهاست و هنگامى كه به اذن خدا دشمن شكست خورد فراريان را نكشيد ، و بر ناتوانها ضربهاى وارد نكنيد ، و مجروحان را به قتل نرسانيد ، زنان را با اذيت و آزار به هيجان نياوريد ، هر چند آنها به شما دشنام دهند و به سرانتان بدگويى كنند ، زيرا آنها از نظر قوا ناتوان و از نظر روحيّه و عقل و خرد ضعيفاند و در آن زمان كه زنان مشركان ( در عصر پيامبر ) به ما بدگويى مىكردند و دشنام مىدادند ( از سوى آن حضرت ) دستور داده مىشد كه از آزار و اذيت آنها خوددارى كنيم ، حتى در زمان جاهليّت اگر مردى دست به روى زنى بلند مىكرد و سنگى به سوى او پرتاب مىنمود و يا او را با چوب مىزد ، همين امر باعث ننگ او و فرزندانش مىشد !