آن فرد منم ، بنابراين مراقب و منتظر باش كه مؤمنانى از راه مىرسند و امر كفن و دفن مرا بر عهده خواهند گرفت .
آن گاه از ابن عبدالبر در كتاب الاستيعاب نقل مىكند ، آن گروه كه بعد از مرگ ابوذر ناگهان حاضر شدند ، جماعتى بودند از جمله « حجر بن عدى » و « مالك اشتر » و اين همان حجر بن عدى است كه معاويه او را شهيد كرد و از بزرگان و شخصيتهاى شيعه بود .
همسر ابوذر مىگويد : هنگامى كه ابوذر از دنيا رفت ناگهان گروهى از سواران را ديدم كه همچون عقاب به سرعت در كنار جنازهء او حاضر شدند رو به من كردند گفتند : اى زن چه مشكلى دارى ؟ گفتم : مردى از مسلمانان از دنيا رفته او را كفن كنيد . سؤال كردند : او كيست ؟ گفتم : ابوذر گفتند : همان يار رسول خدا صلى الله عليه و آله ؟
گفتم : آرى ، گفتند : پدران و مادران ما به فداى او . سپس با سرعت مراسم كفن و دفن او را انجام دادند . « 1 »
اين حديث هم دليل روشنى بر عظمت ابوذر است و هم مالك اشتر . شرح بيشتر را دربارهء اين شخصيت و الا مقام و بىنظير اسلامى كه از وفادارترين دوستان امير مؤمنان عليه السلام بود ، امام عليه السلام در چهار موضع ديگر نهجالبلاغه بيان فرموده است ؛ از جمله در نامهء 34 و 38 و كلمات قصار شمارهء 443 و ذيل نامهء 53 ( فرمان مالك اشتر ) كه شرح آن را به خواست خدا خواهيم آورد .
2 . شريح بن هانى حارثى و زياد بن نضر
همان گونه كه در بالا گفتيم امام عليه السلام اين نامهء كوتاه و پرمعنا را براى دو نفر از فرماندهان لشكرى كه به سوى ميدان صفين فرستاده بود مرقوم داشت .
در مورد نفر اوّل يعنى شريح بن هانى ، ابن عبد البر در استيعاب مىگويد : او
هامش
( 1 ) . شرح نهجالبلاغهء ابن ابى الحديد ، ج 15 ، ص 100 ( با تلخيص ) .