از كسانى بود كه جاهليّت و اسلام را درك كرد و از صحابهء پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله محسوب مىشود و از بزرگان اصحاب على عليه السلام و ياران نزديك او بود كه در تمام ميدانهاى نبرد با آن حضرت همراهى مىكرد . « 1 »
ذهبى در تاريخ خود آورده است كه او در سال 78 در عصر حجاج شهيد شد در حالى كه يكصد و بيست سال از عمر او گذشته بود و از قاسم بن مخيمرة نقل مىكند كه مىگويد ، من در طائفهء بنى حارث مردى برتر از شريح بن هانى نديدم . « 2 »
اما در مورد زياد بن نضر كه دومين فرماندهء اين سپاه بود مرحوم محقق نمازى شاهرودى در مستدرك علم رجال الحديث مىنويسد : او از اركان اصحاب امير مؤمنان على عليه السلام بود و حضرت او را امير طائفهء مذحج و اشعريين قرار داده بود و امام عليه السلام او را با شريح بن هانى همراه دوازده هزار نفر به عنوان مقدمهء لشكر به سوى صفين فرستاد و از تاريخ طبرى نقل مىكند كه امام عليه السلام به مالك اشتر دستور داد زياد بن نضر را فرماندهء ميمنهء لشكر و شريح بن هانى را فرماندهء ميسرهء لشكرش قرار بدهد و از جمله مأموريتهاى او اين بود كه على عليه السلام او را همراه عبداللَّه بن عباس براى گفتگوى با خوارج فرستاد و در پايان مىافزايد : از مجموع اين امور استفاده مىشود كه او مردى عالم و با كمال و صاحب ايمان و عدالت بود . « 3 »
هامش
( 1 ) . استيعاب ، ج 2 ، ص 72 .
( 2 ) . تاريخ اسلام ذهبى ، ج 5 ، ص 423 .
( 3 ) . مستدركات علم رجال الحديث ، ج 3 ، ص 455 .