اتَّقِ اللَّهَ الَّذِي لَا بُدَّ لَكَ مِنْ لِقَائِهِ ، وَ لَا مُنْتَهَى لَكَ دُونَهُ . وَ لَا تُقَاتِلَنَّ إِلَّا مَنْ قَاتَلَكَ . وَ سِرِ الْبَرْدَيْنِ ، وَ غَوِّرْ بِالنَّاسِ ، وَ رَفِّهْ فِي السَّيْرِ ، وَ لَا تَسِرْ أَوَّلَ اللَّيْلِ ، فَإِنَّ اللَّهَ جَعَلَهُ سَكَناً ، وَ قَدَّرَهُ مُقَاماً لَا ظَعْناً ، فَأَرِحْ فِيهِ بَدَنَكَ ، وَ رَوِّحْ ظَهْرَكَ . فَإِذَا وَقَفْتَ حِينَ يَنْبَطِحُ السَّحَرُ ، أَوْ حِينَ يَنْفَجِرُ الْفَجْرُ ، فَسِرْ عَلَى بَرَكَةِ اللَّهِ . فَإِذَا لَقِيتَ الْعَدُوَّ فَقِفْ مِنْ أَصْحَابِكَ وَسَطاً ، وَ لَا تَدْنُ مِنَ الْقَوْمِ دُنُوَّ مَنْ يُرِيدُ أَنْ يُنْشِبَ الْحَرْبَ . وَ لَا تَبَاعَدْ عَنْهُمْ تَبَاعُدَ مَنْ يَهَابُ الْبَأْسَ ، حَتَّى يَأْتِيَكَ أَمْرِي ، وَ لَا يَحْمِلَنَّكُمْ شَنَآنُهُمْ عَلَى قِتَالِهِمْ ، قَبْلَ دُعَائِهِمْ وَ الْإِعْذَارِ إِلَيْهِمْ .
ترجمه
تقواى الهى را پيشه كن ، همان خدايى كه سرانجام بايد به لقاى او برسى و عاقبتى جز حضور در پيشگاهش ندارى ، جز با كسى كه با تو بجنگد پيكار مكن ، صبح و عصر كه هوا خنك است ، لشكر را به حركت درآور و به هنگام گرمى روز به آنها استراحت ده و در پيمودن راه آرامش و رفاه لشكر را در نظر بگير ، در ابتداى شب حركت مكن چرا كه خداوند شب را وسيلهء آرامش قرار داده و آن را براى توقف تعيين نموده نه كوچ كردن ؛ بنابراين شب هنگام بدنت را آرام ساز و مركبها را نيز آسوده بگذار و پس از توقف به هنگام سحرگاه يا وقتى كه سپيده مىدمد به يارى خدا حركت نما و هنگامى كه دشمن را ملاقات كردى ، در وسط ياران و قلب سپاهت قرار گير ، نه آنقدر به دشمن نزديك شو مانند كسى كه مىخواهد آتش جنگ را برافروزد و نه آنقدر دورى كن ، همانند كسى كه از جنگ مىترسد ( اين گونه باش ) تا فرمان من به تو برسد ، مبادا عداوت شخصى شما با دشمن سبب شود كه پيش از دعوت آنها به صلح و اتمام حجت جنگ را آغاز كنيد .