مىكند » ؛ ( وَ لَا تَذُوقُوا النَّوْمَ إِلَّا غِرَاراً أَوْ مَضْمَضَةً ) .
درست شبيه كسى كه در انتظار مسافر يا ميهمان يا فرد عزيز ديگرى است كه شب وارد مىشود اندكى مىخوابد و بيدار مىشود سپس مىخوابد و باز بيدار مىشود . لشكر اسلام در مقابل دشمن بايد اين گونه استراحت كنند مبادا دشمن با شبيخون ضايعات فراوانى به بار آورد . اين معنا تشبيه به جرعه جرعه نوشيدن يا مضمضهء آب در دهان است .
البته اين نكات دقيق هفتگانه در بيان امام عليه السلام ، دستوراتى دربارهء مقدمات لشكر و مسير راه است ؛ امّا تاكتيكهاى مربوط به ميدان جنگ را در بعضى از خطبههاى گذشته بيان فرموده است . ( به خطبهء 11 در جلد اوّل صفحهء 487 و خطبهء 66 در جلد سوم صفحهء 91 به بعد و خطبهء 124 جلد پنجم صفحهء 258 به بعد مراجعه شود ) .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 162
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٦٢