نگردند و به جاى اين كه دنيا را پلى براى عبور بنگرند يا منزلگاهى كه در وسط راه يك شب در آن توقف مىكنند ، محل اقامت خود نسازند .
در ادامهء اين سخن به چند بخش ديگر از اهداف انبيا اشاره كرده ، مىفرمايد : « هدف اين بود كه با بيانات قوى و كوبنده ، آنچه را كه مايهء عبرت است از تندرستىها و بيماريها كه يكى بعد از ديگرى ظاهر مىشود براى آنها بيان كنند همچنين حلالها و حرامهاى اين دنيا و آنچه را خداوند ( در سراى ديگر ) براى مطيعان و عاصيان از بهشت و دوزخ و احترام و تحقير فراهم ساخته به آنان گوشزد كنند » ؛ ( و ليهجموا « 1 » عليهم بمعتبر « 2 » من تصرّف مصاحّها « 3 » و أسقامها ، و حلالها و حرامها ، و ما أعدّ اللّه للمطيعين منهم و العصاة من جنّة و نار ، و كرامة و هوان ) .
اشاره به اينكه انبيا افزون بر آنچه گذشت ، سه هدف مهم ديگر را براى هدايت انسانها با قوىترين بيان دنبال مىكردند ؛ نخست بيان درسهاى عبرت كه در اين زندگى چند روزه دنياست . از جمله افراد تندرست و نيرومندى را مىبينيم كه ناگهان به بستر بيمارى مىافتند و قدرت بر حركت ندارند و بيماران دم مرگ را مىبينيم كه ناگهان از بستر بر مىخيزند و همچون افراد تندرست راه فعاليتهاى زندگى را در پيش مىگيرند . ديگرى بيان حلالها و حرامهاست كه بخش مهمى از دعوت انبيا را دربرمىگيرد و منطقهء امن را از منطقهء ناامن نشان مىدهد . سوم بيان پاداشها و كيفرهاى مادى و معنوى است - مادى ، مانند بهشت و دوزخ و معنوى ، مانند احترام و تحقير است - همهء اينها مىتواند
هامش
( 1 ) . « يهجموا » از ريشهء « هجوم » به معناى ورود ناگهانى يا حملهء ناگهانى است و در بعضى از موارد معناى قوه و قدرت ، در آن منظور است .
( 2 ) . « معتبر » اسم مفعول است از ريشهء « عبرت » در اصل به معناى عبور از چيزى است و چون حوادث عبرتانگيز انسان را از چيزى به چيز ديگر كه همانند است عبور مىدهد به آن عبرت مىگويند ، بنابراين معتبر به هرچيزى گفته مىشود كه مايهء عبرت باشد و بتوان از آن براى حوادث مشابه پند گرفت .
( 3 ) . « مصّاح » جمع « مصحّه » به معناى اسم مصدر از ريشهء صحّت است ، بنابراين به معناى حالت تندرستى است .