بلندتر بود و اشراف بيشترى داشت دور افتادگان را بهتر هدايت مىكرد - اشاره به اين است كه هدايتهاى قرآن و اسلام آنقدر قوى است كه دورافتادگان را از همهجا به سوى خود دعوت مىكند .
هفتمين جمله « معوذ المثار » - با توجه به اينكه « مثار » مصدر ميمى است و به معناى حركت دادن و برانگيختن و بيرون راندن است - اشاره به اين است كه هيچكس قدرت ستيز با اسلام راستين را ندارد .
به دنبال اين اوصاف ، چهار دستور كه در واقع لازمهء اوصاف سابق است ، صادر مىفرمايد و مىگويد : « اكنون كه چنين است آن را گرامى داريد ، از آن تبعيت كنيد ، حقش را ادا نماييد و آن را در جايگاه شايستهاش قرار دهيد » ؛ ( فشرّفوه و اتّبعوه ، و أدّوا إليه حقّه ، وضعوه مواضعه ) .
بديهى است چيزى كه داراى اين اوصاف باعظمت باشد هرعاقلى بايد آن را گرامى بدارد و آيينى كه اينگونه دلايل قوى و روشن دارد ، بايد از آن پيروى شود و حقش را ادا كنند و اداى حق آن ، گوش بر امر و چشم بر فرمان آن دوختن است و آن را در جايگاه خويش قرار دادن اين است كه آن را سرمشق زندگى در همهء امور قرار داده و كمترين تحريف ، در آن روا مدارند .
* * *
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 695
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٦٩٥