در كتاب عيون اخبار الرضا از امير مؤمنان على عليه السّلام نقل شده است كه فرمود : آنها قومى بودند كه درخت صنوبر را مىپرستيدند و به آن شاه درخت مىگفتند : دوازده شهر آباد داشتند كه بر كنار نهرى به نام رسّ بنا شده بود اين شهرها به نامهاى آبان ، آذر ، دى ، بهمن ، اسفندار ، فروردين ، ارديبهشت ، خرداد ، تير ، مرداد ، شهريور و مهر ناميده شده بوده و ايرانيان نام ماههاى سال خود را از آن گرفتند . براى آن درخت قربانى مىكردند و هنگامى كه قربانى را مىسوزاندند و دود از آن به آسمان برمىخاست در مقابل درخت به سجده مىافتادند . هنگامى كه آنها در كفر و بتپرستى فرورفتند خداوند پيامبرى از بنى اسرائيل به سوى آنها فرستاد ؛ ولى ايمان نياوردند . آن پيامبر از خدا تقاضا كرد كه آن درخت صنوبر كه بيش از همه مورد احترام بود بخشكد . هنگامى كه درخت خشكيد آنها تصميم بر كشتن پيامبرشان گرفتند . « چاهى » عميق كندند و او را زنده در آن افكندند تا جان سپرد . خداوند به جهت اصرار آنها بر كفر و ظلم به عذاب شديدى گرفتارشان كرد و نابود شدند . « 1 »
* * * آرى ! دنيا از اينگونه سلاطين نيرومند و اقوام سركش و جباران و ستمگران بسيار به خود ديده است كه اكنون گردوغبار نسيان نه تنها بر قبورشان كه بر تاريخشان نيز نشسته است و اين بهترين سند بىوفايى و ناپايدارى دنياست :
بشكاف خاك را و ببين اكنون * بىمهرى زمانهء رسوا را
اين دشت خوابگاه شهيدان است * فرصت شمار وقت تماشا را !
هامش
( 1 ) . به بحار الانوار ، جلد 14 ، صفحهء 148 به بعد ؛ و تفسير الميزان ، جلد 15 ؛ و تفسير نمونه ، جلد 15 ذيل آيهء 38 سورهء فرقان و آيهء 12 سورهء ق مراجعه كنيد .